Lokaal 01

 

In de ruimte staat een paviljoen van auberginekleurige betonplex. De hoogte van het paviljoen wordt bepaald door de standaardlengte van de gebruikte panelen.

Het paviljoen is vier panelen breed en twee diep. Ik hou van de economische, noodzakelijke opbouw van het paviljoen. In een van de panelen is een fragment uitgezaagd dat scharniert als een deur. Ik ga naar binnen. Links van mij bevindt zich een houten bank die deel uitmaakt van de constructie. In de bank zitten ook twee luidsprekers. Rechts van mij flikkert een geprojecteerd beeld dat de hele breedte van de wand beslaat. Het filmpje bestaat uit een reeks taferelen waarin twee identieke mannen een paneel in een kale ruimte met een vlekkerige, betonnen vloer en wit geschilderde muren proberen te plaatsen.
 
In de filmpjes zie je een kunstenaar die beslissingen tracht te nemen, die aarzelt en twijfelt, die uitprobeert, die zit te suffen of te tobben, die van mening verandert, enzovoort.

‘Ik maak gebruik van het motief van de tweeling om het duel tussen de kunstenaar en zichzelf zichtbaar te maken,’ vertelt Wuyts. ‘Ik wilde een kopie van mezelf maken en tonen hoe het maken van elk werk het maken van keuzes vergt. Bij het maken van zo’n keuzes lijkt het alsof je met twee bent. Het werk doet ook een beetje denken aan de manier waarop schilders tewerk gaan: je schildert een beetje, je zet een stap terug om te kijken, je werkt een beetje bij, enzovoort. Doorgaans maak ik vooral installaties waarin ik vertrek van een grens in de ruimte. Ik probeer zo’n grens door te zetten, zodat je een binnenstebuiten effect krijgt’.

 

 

 

 

                                                 Hans Theys, Montagne de Miel, 21 maart 2005.

Videostills "Lokaal 01"

Video installatie, materialen: betonplexplaten, DVD 15 min, geluid.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now